Paronychia, Komuna Kondiĉo Kun Malsamaj Kaŭzoj
Paronychia estas infekto de la tavolo de haŭto ĉirkaŭanta la najlon (nomata perionikio). Ĝi estas la plej ofta mana infekto en Usono kaj estas ofte vidata en infanoj kiel rezulto de najlo mordado kaj fingra suĉado.
La kondiĉo povas esti klasifikita kiel aŭ akra (rapide progresanta kun mallonga daŭro) aŭ kronika (daŭranta kaj konstanta), laŭ la kvanto da tempo la infekto ĉeestis.
La Kaŭzoj de Paronychia
Ambaŭ akra kaj kronika paronio komenciĝas per la penetrado de la ekstera mantelo de haŭto nomata la epidermo.
Akra paronio estas kutime la rezulto de rekta traŭmato al la haŭto, kvazaŭ tranĉita, piklo, aŭ ekbrita najlo . Bakterioj estas plej oftaj kaŭzoj de la infekto, ĉefe la Staphylococcus aureus sed ankaŭ iujn varojn de la Streptococcus kaj Pseudomonas- bakterioj.
Kontraŭe, la kronika paronio plej ofte kaŭzas ripetan ekspozicion al akvo, kiu enhavas detergentojn, alkalojn aŭ aliajn irritajn. Ĉi tio povas konduki al la kreskanta kaj laŭgrada difekto de la epiderma tavolo. Kontraste kun akra paronychia, plej kronikaj infektoj estas kaŭzitaj de la fungo Candida albicans kaj aliaj fungaj agentoj.
Kion Paronychia Ŝajnas Ŝati
Akra paronychia komenciĝas kiel ruĝa, varma kaj dolora ŝvelaĵo de la haŭto ĉirkaŭ la najlo. Ĉi tio povas progresi al la formado de pus, kiu disigas la haŭton el la najlo.
Gluaj ganglodaj nodoj ankaŭ povas disvolvi en la kubuto kaj akselo en pli severaj kazoj; najla decolorado ankaŭ povas okazi.
En kronika paronio, la ruĝeco kaj tenereco estas kutime malpli rimarkindaj. La haŭto ĉirkaŭ la najlo inklinos aspekti kruĉaĵon, ofte kun la disiĝo de la tranĉilo el la najlo .
La najlo mem ofte densiĝos kaj malkonstruos per prononcitaj horizontalaj fendoj sur la najlima surfaco. Eble eĉ verda malkonstruo en kazoj de Pseudomonas- infekto.
Kiel Paronychia Estas Diagnozita
Akra paronychia estas tipe diagnozita sur revizio de la klinikaj simptomoj. Se estas malŝarĝo de pus, via kuracisto povas plenumi bakterian kulturon por definitiva diagnozo. (En ĉiuj, sed la plej severaj kazoj, ĉi tio eble ne konsideras necesa, ĉar la bakterioj kutime estos Staphylococcus aŭ Streptococcus- tipo, ambaŭ el kiuj estas traktataj simile).
Kronika paronio inklinas esti pli malfacila diagnozi. Provo de kalio-hidróxido (KOH), en kiu ĉerpado estas eltirata de najlo, povas foje konfirmi fungan infekton. Se pus estas implikita, kulturo kutime estas la plej bona maniero por konfirmi la ĉeeston de fungoj aŭ aliaj, malpli komunaj infektaj agentoj.
La Plej Bona Vojo Trakti Paronychia
En kazo de akra infekto, trempante la ujon en varma akvo tri aŭ kvar fojojn tage povas antaŭenigi drenadon kaj malpezigi iom da doloro. Iuj kuracistoj eĉ sugestos, ke acetika acida trempos, uzante unu parton varma akvo kaj unu parto de vinagro. Se estas pus aŭ absceso, la infekto eble bezonas esti incisita kaj drenita.
En iuj kazoj, parto de la najlo eble bezonas esti forigita.
Bakterioj - konferenca paronio estas plej ofte traktita kun antibióticos kiel cephalexin aŭ dicloxacilino. Totikaj antibióticos aŭ antigakteriaj ungventoj ne konsideras efikan traktadon.
Kronika parokio, kontraste, kutime estos traktita kun tópica antifikala kuracado kiel ekzemple ketoconazol-kremo. Milda tópica steroido ankaŭ povas esti uzata krom al la antifungalo por helpi redukti inflamon. (Tamen, la esteroides neniam devas esti uzataj pro tio, ke ili ne povas trakti la suba fungan infekton.)
Homoj kun la sekvaj kondiĉoj inklinas havi pli vastajn infektojn de paronejo kaj eble bezonas esti traktataj kun daŭrigita kurso de antibióticos:
- Kompromita imuna sistemo, kiel ekzemple homoj kun HIV
- Uzo corticosteroide longtempe
- Diabeto
- Aŭtomuna malsano, inkluzive de psoriasis kaj lupus
- Malriĉa cirkulado en la brakoj aŭ kruroj
Vojoj por Preventi Paronychia
Ekzistas kelkaj precautajxoj, kiujn oni povas preni por redukti la riskon aŭ severecon de infekto paronquial:
- Ne mordu najlojn aŭ trimu ilin tro mallarĝe.
- Neniam mordi aŭ tranĉi cutikojn.
- Certigu, ke via manicuristo ĉiam uzas senfruktajn instrumentojn.
- Provu ne suĉi fingrojn.
- Uzu akvomiskajn gantojn, kiam vi mergas viajn manojn en detergentojn, purigadajn fluojn aŭ fortajn kemiaĵojn.
- Eviti tranĉante la manojn en akvo dum daŭraj periodoj (aŭ, denove, uzu akvorezajn gantojn).
- Lavu viajn manojn per antibacteria purigilo se vi ricevas kortojn aŭ skrapojn kaj bandaĝojn, se necese.
- Seksu viajn piedojn plene se ili estas mergitaj dum longaj tempoj en malpura akvo aŭ akvo enhavanta detergent aŭ kemiaĵojn.
- Ŝanĝi viajn ŝtrumpetojn regule kaj uzu super-la-vendotan piedan pulvoron se viaj piedoj estas inklinaj al malvarmeta aŭ troa humideco.
> Fonto
> Shafritz, A. kaj Coppage, J. "Akra kaj Kronika Paroneto de la Mano". Ĵurnalo de la Amerika Akademio de Ortopedio-Kirurgoj . Marto 2014; 22 (3): 165-178.